شاید بتوان گفت که رگبار اولین کار مطرح سینمایی استاد بهرام بیضایی 70 ساله باشد.

بعد از عمو سیبیلو استاد بیضایی رگبار را در سال 51 ساخت.

در این فیلم پرویز فنی زاده (گاو، تنگسیر، بوف کور، دایجان ناپلئون و گوزن ها) محمد علی کشاورز(آقای هالو ، صادق کرده ، کمال الملک ، هامون ، مادر ، دلشدگان ، ناصرالدین شاه آکتور سینما ، هزار دستان ، سربداران ، دایجان ناپلئون و سلطان و شبان) پروانه معصومی و رقیه چهره آزاد به نقش آفرینی پرداختند.

در تمام دو ساعت زمان فیلم ، مثل تمام کارهای استاد بیضایی شما با روایت داستان همراهید. بازیگران برخلاف اغلب کارهای استاد بیضایی در حین نگاه به دوربین دیالوگ نمی گویند. فیلم بسیار با کمک گیری از موسیقی متن و موجز ساخته شده است.

در جاهای بسیاری از فیلم می توان نمونه های بارزی از خلاقیت در تصویر و کادر ، انتخاب سوژه و نوع دیالوگ ها دید. با توجه به بسیار بسیار قدیمی بودن فیلم و نسخه ي نامطلوب باقی مانده نمی توان راجع به نور و صدا قطعی نظر داد. اما همین بس که در صحنه ي پایانی فنی زاده در نور پس زمینه محو می شود و در این موقع کنتراست بسیار زیادی در تصویر به چشم می خورد.

در قسمتی دیگر در سالن نمایش دوربین تقریبا از ته سالن روی سن زوم می کند. نه می توانم باور کنم که تمام سالن روی صندلی های کرین گذاشته باشند نه این که دوربین های آن روزگاه اینچین کیفیتی. به گمانم از تکنیک تدوین سود جسته اند یعنی ثابت نگه داشتن زاویه ، کات ، جلوتر رفتن دوربین و ادامه ي برداشت که در تدوین پله ای زوم به جلو خواهیم داشت.

با توجه به این که این فیلم در کوران حکومت شاه بوده اما کاملا مفاهیم حجاب ، حیا ، آبرو ، حریم زن و مرد ، غیرت و مردانگی و ... نمایان است. جالب اینجاست که معصومی در اکثر پلان ها چادر به سر دارد. از کشاورز بازی خیلی خاصی احساس نکردم با این توجه که از کارهای اولیه او می باشد.

مرحوم پرویز فنی زاده در حدود 40 سال بیشتر عمر نکردند که جدا حیف بود برای جامعه سینمای ایران.

موضوعی دیگر هم که تازه به آن توجه کرده ام این است که استاد بیضایی با مژده شمسایی 30 سال اختلاف سن دارند که البته اصلا به بحث ما و به ما ربطی ندارد!

                                                            ایمان