The NoteBook

همیشه توی یک جشنواره یا کلا بین یک سری فیلم دنبال فیلم هایی بودم که یا کارگردانش رو بشناسم یا بازیگرهاش رو یا لااقل کادر فنی فیلم رو.

فیلمی رو که امروز براتون می گم هیچ کدوم از این ویژگی ها رو نداره یعنی تنها چیز قابل توجه در سابقه ي عوامل فیلم بازی کارگردان این فیلم (کاساوتز) در یک نقش کم رنگ در Face/Off  است.

فیلمی پراز صحنه های بدیع و زیبا از طبیعت و بسیار دلنشین.

درجه بندی این فیلم 8 است و شخصا دیده ام که هر کسی این فیلم رو از کلوپ دوستم کرایه می گرفت این قدر از فیلم لذت می برد که می گفت 2 یا 3 بار فیلم رو دیدم و به کلی آدم دیگه هم توصیه کرده بود.

این بار به روال همیشه نمی خوام کلی مطلب بریزم اینجا می خواهم محتوی تر حرف بزنم.

این فیلم بر اساس یک رمان رمانتیک از آقای اسپارک است.

حرف فیلم در یک کلام این است " پشت هر عشق بزرگ یک داستان بزرگ هم هست."

شاید به نظر بیاد که داستان عشق دیگه نخ نما شده ، شاید تصور کنیم که اینها همه محصول ذهن نویسندگان است.

ولی همین موضوع عشق تا به حال دست مایه ي بسیاری از فیلم های دنیا شده و هنوز هم میشه که بسیار خوب و خوش ساخت از آب درآمدن و چون عشق در ذات بشر هست تا دنیا دنیاست می توان با این داستان ها همراه شد.

یک فیلم دو ساعته محصول 2004 آمریکا ؛ منتها نه شما هرزگی های آمریکایی را در فیلم می بینید نه زمان فیلم را احساس می کنید.

فیلم در کارولینا اتفاق می افتد. واقعا بیننده از دیدن این همه زیبایی طبیعت لذت خواهد برد. از رنگ زرد گندم تا آبی دریاچه تا سفید قو ها در کنار قایق تا ...  .

برای نقش Allie  که بازیگر نقش اول زن فیلم است بریتنی  هم نامزد بود اما قرعه به نام راشل مک آدامز افتاد.

نیز برای نقش آفرینی در مقابل او Ryan Gosling  انتخاب شد.

جالب اینجاست که در خبر ها دیدم که این دو بازیگر جایزه ي  "بهترین بوسه" ي سال 2005 را برای این فیلم دریافت کردند !

این رو هم بگم که رابرت فریز فیلم بردار این فیلم یک نامزدی اسکار برای The Lover  دارد و نیز فیلم برداری فیلم رونین هم از اوست.

تقریبا چیز خاصی نمی تونم بگم جز اینکه این بار به روایت تصویر شما را به حال و هوای فیلم ببرم.

جالب اینکه شما در تمام فیلم می دونید که این هم باز یک داستان عاشقانه مثل فیلم های دیگست اما از جاتون نمی تونید پاشید !

                                                  ایمان

خیانت!

مدت ها بود که تو کامپیوترم سیوش کرده بودم و به دنبال یک فرصت متفاوت و عالی می گشتم که بشینم و با خیال راحت نگاهش کنم. یک شب که حوصله ام به شدت سر رفته بود تصمیم گرفتم که بالاخره ببینمش. با اینکه خیلی شنیده بودم طرفدار پیدا کرده و اشک همه را در آورده اما بازهم حسش نبود که ببینم.

انتقادهای زیادی هم ازش شنیده بودم. با این حال با چشم و گوش بازتر شروع به دیدن میم مثل مادر کردم. می دونم نقدهای زیادی ازش شده. مطالب زیادی ازش نوشته شده. می دونم حتی بازی بازیگرهاشم مورد تشویق قرار گرفته. اما چیزی که هنوز برام گنگ باقی مونده و هیچ جا هم نتونستم جوابم را به دست بیارم زندگی دیپلمات ها بود. طوری دیپلمات ها به تصویر کشیده شده بودند که با اون چیز واقعی صد و هشتاد درجه فرق داره. درسته می رن خارج، درسته حقوق دلار می گیرن. اما همه فکر می کنند چون حقوق دلاری دارند هم پول دولت را بالا می کشن هم با تاج شاهنشاهی برمی گردن مملکتشون. نه جونم! این طور هم نیست.

 اگر حقوق می گیرن همون مقدار هم دارن زندگی می کنند. دارن پول بالای خوراک و پوشاکشون می دن. دارن نفس می کشن. همچین نیست که تا یک بار یک نفر رفت ایتالیا یا انگلیس دیگه ماکسیما و بی ام و زیر پاش باشه. نکته دوم اینکه هیچ دیپلماتی، هیچ کارمند وزارت امور خارجه که مجرد باشه بهش ماموریت خارج از کشور داده نمی شه. سوم اینکه هرکس بعد از هر ماموریتی حداقل سه تا چهار سال باید در داخل کشور خدمت کنه تا به ماموریت بعدی بفرستنش. چطوریه که در اون ده سالی که  سهیل شوهر سپیده ازش دور بوده خیلی از کشورهای اروپا و خارج را رفته. که تو یک قسمت به سپیده می گه من تو این ده سال خیلی سفر کردم و خیلی ها را دیدم اما هیچ کس نتونست جای تو را برام پر کنه.

بعدش هم انقدر هم بی رحم نیستند که بچه هاشونو بکشن....

حالا می خوام بدونم مرحوم ملاقلی پور قبل از فوتشون جواب این سوال ها را دادند؟! اگه دادند به ما هم بدین بخونیم اگر نه....پس کجای این فیلم واقعیت بود.... نه به اون همه ادعا برای جنگ و خون و خونریزی نه ....!
من هنوز دنبال جوابم هستم.

Destiny

پی نوشت :

در این وبلاگ در 17 اسفند و 12 آبان در مورد این فیلم بحث شده است  و می توانید به آرشیو مراجعه کنید.

ژانر :  اجتماعي ، خانوادگي ، ملودرام

زمان فيلم :  100 دقيقه

سال ساخت:   1385 - 2006

تاريخ اكران:   3 آبان 1385

نوع فيلمبرداري :  وايد (Wide)

 بازيگران :   حسين ياري - گلشيفته فراهاني - اميرحسين صديق - رامين راستاد - جمشيد هاشم پور - شراره دولت آبادي - سحر دولتشاهي

 کارگردان :  رسول ملاقلي‌پور

  امروز می خواهم راجع به موزيک  متن فيلم زيباي "پالپ فيکشن" صحبت کنم .

این فيلم محصول سال 1994  به کارگرداني آقاي "کونتين تارانتينو" ( کارگردان فيلم Kill Bill )  يکی از فيلم های بسيار خوب دهه ی 90 بوده و هنوز هم به عنوان يک فيلم قوی مطرح است که تواتسته است به امتیاز 8/8 از 10 برسد که قابل ستايش است .

این فيلم با هنرمندي  بازيگران بزرگی چون  تيم روت( بازيگر فيلم Dark Water) ، جان تراولتا ( بازيگر فيلم face off) ،  اوما تورمن ( بازيگر  Kill Bill )  و  ساموئل جکسون ( بازيگر فيلم Shaft) و  ...   که نام بردنشان از حوصله ی مطلب خارج است .

   اینها گفته شد که برويم سراغ اصل موزيک های متن فيلم که شاهکارهايی هستند .

و اما اصل مطلب :

این فيلم اساس تغيیر حالت هاي صحنه اش روي موسيقی اش خلاصه شده و واقعا موزيک هايی که به انتخاب خود آقاي تارانتينو روي متن فيلم گذاشته شده عاليست . این فيلم شامل 20 تکه موسیقی است که سبک هاي این اهنگ ها از قرار Rock N Roll , pop Surf Music ,   و  sOUL  می باشند که تقريبا با این سبک ها اشنا هستيد و اگر مايل باشيد مفصل میتوانم برایتان راجع به هر کدام از  سبک هاي موسيقی خارج از بحث موزيک متن توضيح بدهم .

تکه های موسیقی فيلم  عبارتند از :

# " Misirlou " ------------->> يک آهنگ مصري معروف با به سبک پاپ .

این اهنگ براي قسمت ديالوگ  پوپکين و هانی بانی می باشد با آهنگی از  ديک دیل .

# " Royale With Cheese " --->> این آهنگ در قسمت ديالوگ جان تراولتا و ساموئل جکسن می باشد قسمت بحث سر " Royale With Cheese "  .

# " Jungle Boogie "--------->> این آهنگ جزوه اهنگ های انتخابيست و ساخته شده توسط  Kool va the Gang   .

# " Let's Stay Together " -->> و همچنين این آهنگ  توسط  Al Green .

# " Bustin' Surfboards "---->> تنظيم  آهنگ با  Tornadoes هست .

# " Lonesome Town "------->> ساخت آهنگ با ريک نلسون .

# " Son of a Preacher Man ">> تنظيمی ديگر از  Dusty Springfield .

# " Bullwinkle Part II "---->>  در قسمته ديگر بحث سر  "Zed's Dead, Baby"  تنظيم با The Centurions

# " You Never Can Tell "---->> در قمست ديالوگ "Jack Rabbit SlimsTwist Contest"تنظيم با چاک بری

# " Girl, You'll Be a Woman Soon " ---> موزيک زيبا با تنظيم  ارگ اورکیل

# "  If Love Is a Red Dress (Hang Me in Rags)"  آهنگی از  Maria McKee

# " Comanche "--------->>  آهنگی ساخته شده توسط  The Revels

# " Flowers on the Wall "  از  برادران  استاتلر

# " Personality Goes a Long Way ">> به عنوان موزيک متن ديالوگ استفاده شده

# " Surf Rider " --------->> تنظيم از  The Lively Ones

# " Ezekiel " ------------>> تنظيم شده جهت پس زمینه دیالوگ

  این  تکه های موسیقی زيبا رو با بيان کردن اسسمشون يا سبکشون نمی شود درک کرد بايد خودتون فيلم رو ببينييد و تو حس فيلم با موزيک های واقعا زيبایش قرار بگيريد و با تمام وجودتون فضاي موسيقي زيبا رو درک کنيد ، اميدوارم لذت ببريد .

                                                                                        Phantom Lord                      

The Illusionist

بعد از جشنواره ی فیلم فجر معمولا فیلم های قابل سانسور و قوی رو برای اکران عمومی روانه سینماها

 می کنند.

شعبده باز به کارگردانی نیل برگر محصول 2006 آمریکا و جمهوری چک است که داستان

در شهر وین اتفاق می افتد.

مقدار زیادی از فیلم سانسور شده بود.

در این فیلم با بازی ادوارد نورتن (باشگاه مشت زنی (فینچر) و

American History X (که نامزد اسکار برای بازی گر مرد بوده است) ) و

 پاول جیاماتی (مرد سیندرلایی) و جسیکا بیل روبرو بودیم.

داستان جز اینکه تخیلی ، درام  و هیجانی بود به دنبال بیانی جدید

 در دنیای در خواب رفته ی آمریکا هم بود.

مرگ چیست ؟

آیا اصالت روح صحت دارد ؟

آیا انسانی هست که قدرت ماورایی داشته باشد؟

و سوالات بسیاری که شاید سرانجام معما گونه ی فیلم ، آنها را در هاله ای فرو برد ؛

اما به حتم دغدغه های جوامع جدید خواهد بود.

موسیقی زیبای این فیلم از فیلیپ گلاس بود.

به وضوح می شد تفاوت های سینمای ایران را با این گونه

 کمپانی های به اصطلاح ناشناس تشخیص داد.

فیلم که خیلی زیاد دور و ور موضوع احضار روح و عالم ماورا می گردد

 از جلوه های ویژه ی بسیار قویی برخوردار است.

این فیلم امسال برای دست یابی به بهترین دست آورد فیلم برداری نامزد اسکار بود.

گلاس هم برای آهنگ سازی این فیلم در یک جشنواره برنده جایزه و نیز

 یک بار هم نامزد دریافت جایزه بوده است ولی به طور کامل جای تقدیر از بازی ها

 در این فیلم خالی است که الحق جز جیاماتی که کمی از پس نقشش براومد بقیه واقعا ضعیف بودند.

این هم از سایت رسمی فیلم.

شاید تمام علت رتبه بندی 7.7 این فیلم جزابیت فیلم نامه ی این فیلم است

 که به کلی رو دست به بیننده می زند و من فکر نکنم کسی ناراضی از سینما بیرون آمده بود.

فکر کنم موسیقی این فیلم به همراه فیلم برداری آن

 ( توسط دیک پپ که تعدادی جایزه هم به خاطر این فیلم گرفته) جزو شاخص ترین

 اجزای فیلم اند البته کشش داستانی و شروع مناسب و روایت خوب را هم فراموش نکنیم.

اگر هنوز شعبده باز رو ندید یا با زیرنویس ساعت نه و نیم به سینما فرهنگ بروید

(شاید سانس فوق العاده سینماهای دیگر هم داشته باشند) یا در چند سانس با دوبله

به سینما های انقلاب مراجعه کنید.

ایمان

قصه خونین زندگی!

وارد خونه می شم. کیف و کتابم را می ذارم رو میز. به اتاقم می رم. نگاهی به اطراف می کنم. اینترنت قطع است و کاری نمی تونم بکنم. می خوام به سایت سینمای ما برم و اخبار یکی دو روز گذشته را بخونم. نگاهم به سبد فیلم هام می افته. شاید بیشتر از هفتاد تا فیلم هالیوودی، فیلم های کیارستمی، فیلم های ایتالیایی داشته باشم. دونه دونه نگاهشون می کنم و یادم می افته دو هفته پیش یک سری فیلم جدید خریده بودم که هنوز ندیدمشون. کسی خونه نیست. همه جا سکوت است و هوا بهاریه بهاری. بهترین فرصت برای دیدن یک فیلم خانوادگی اما.....

فیلم را می ذارم تو دستگاه. تلویزیون را روشن می کنم. دکمه شروع را می زنم. صدا را تا آخر بلند می کنم.

Blood Diamond

Director: Edward Zwick

Leonardo Dicaprio

Jennifer Connelly

Djimon Hounsou

خونین تر از جمعه خونین. دست ها قطع می شود. نگاه ها مورد تجاوز قرار می گیرند. کشته می شوند و می کشند. تنها به خاطر یک الماس. یک الماس قرمز. یک خونین تر از نگاه معصومانه کودکان. کودکان بی گناهی که آموزش می بینند بکشند. آموزش می بینند زاییده گوشت و پوست و خون خودشان را با همان دستان کوچک خاک کنند. یک الماس در دور افتاده ترین نقطه یک کشور افریقایی، تنها دلیلی است که تو را با خود دو ساعتی به سال 1999 می برد و رنج و درد و گرفتاری های مردمانی را به تصویر می کشد که از سر بی پولی و بدبختی یکدیگر را بی رحمانه تکه و پاره می کنند و چیزی باقی نمی گذارند جز جنازه.

و همان دست هایی که ادعا می کنند با تو هستند و همراهیت می کنند، همان دست هایی که پشت پرده پر از پول است، همان دست هایی که غیر مستقیم به خون سیاهان و بی گناهان آلوده است، همان ها تو را به گور می برند. اعتماد تو را جلب می کنند، اما چیزی جز خنجر روی میز برایت باقی نمی گذارند. خنجری که اگر از آن استفاده نکنی خودت قربانی اش می شوی.

" آزادی، خوش شانسی، حقیقت... به دنبال چه هستی؟! به دنبال چه هستند؟! یک جای خواب؟! پول؟! همه به دنبال پولند. چکمه آهنین به پا کن! اسلحه ات را به دست بگیر و از کوه ها بالا برو. زمین ها را بکن تا تکه سنگی که به دست می آوری زندگی ات را یک شبه تغییر دهد. آزادی، خوش شانسی یا واقعیت؟!

 کدام یک را ترجیح می دهی مرگ به دست همان ها که نگاهت را تجاوز می کنند یا یک عمر زندگی بدون دست؟!"

پی نوشت : فیلم نامه ي این فیلم از چارلز لیویت و محصول 2006 می باشد در سیرالئون فیلم برداری شده نامزد دریافت 5 جایزه  بوده است (تدوین ، صدا ، بازیگری مرد اصلی و مکمل و تدوین صدا)

  این فیلم 3 فروردین از کانال 3 پخش شد.

                                                                               Destiny

سلام.

سال نو مبارک.

خوب عیدی سینمای خودمانی وفا به عهدش است و شروع کار دو تن از دوستان ما در وبلاگ.

بیش از این حرفی نمی زنم. ولی باز منتظر تغییرات در اینجا باشید.

آغازی عجیب!

تو انباری بودم. دنبال جعبه ای می گشتم که چشمم خورد به قفسه کتاب ها و طبق معمول فضولیم گل کرد. از لابه لای هزار تا آشغال و پاشغال خودم را رسوندم به قفسه. کتاب ها را دونه دونه نگاه می کردم و به دنبال یک اسم خوب می گشتم. هرچی بود کتاب روانشناسی بود. بعد رسید به کتاب های تاریخی و اسلامی. چشمم خورد به کتابی که انقدر خاک خورده و پاره بود که بیشتر شبیه عتیقه بود تا کتاب. برش داشتم و نگاهی بهش کردم. مجموعه کاملی از فیلم های سینمایی سال های 72 و 73 . کتاب را همین جوری ورق زدم و به فیلم هایی خوردم که همه دوران کودکی ام را به یادم آورد و همه روزهای خوشی که  داشتم. فیلم هایی مثل مریم و میتیل، من زمین را دوست دارم ( که خیلی از صحنه های آدم فضایی اش می ترسیدم) ، الو الو من جوجوام...

خاطرات را کنار زدم و شروع کردم از اول دونه دونه ورق زدن و اطلاعات فیلم ها را خوندن... فیلم هایی که جمشید هاشم پور همیشه نقش منفی بازی می کرده اما آخر فیلم مثبت می شده و جان یک نفر را نجات می داده و بعد یا کشته می شده یا دستگیر. که در این لحظات بیننده دلش برای این شخصیت فیلم باید می سوخت و تا چند ساعتی درگیر این کشته شدن و احساساتش می بود.

یا فیلم های اجتماعی و درامی که خسرو شکیبایی معمولا نقش عاشقی را بازی می کنه که یا بهش می رسه یا خودش یک عاشق عاقل است. نقش های دراماتیک! نقش های کلیشه!

اما این یک کتابه. یک کتابی که جلدهای دیگش یا گم شدن یا از اول خریداری نشده. یک کتاب که مجموعه کاملش میشه منبع کامل اطلاعات سینمایی.

کتاب را بر می دارم و با یک دستمال خاکش را می گیرم. می برمش تو کتابخونه جدیدم، می ذارمش کنار بقیه کتاب های سینمایی و هنریم.

فرداش دوباره می رم سراغش. از پشت شیشه کتابخونه نگاهش می کنم اما دستش نمی زنم. یاد سال 72 می افتم. اون موقع سنی نداشتم. همش پی بازی و شیطنت بودم در حالی که خسرو شکیبایی، عزت الله انتظامی و خیلی های دیگه نقش بازی می کردند و کارگردان ها فیلم می ساختند.

شروع جالبی بود. پیدا کردن اطلاعات قدیمی و شاید به درد بخور و پرداختن به ساخته های سینمایی قدیمی.

                                                                         Destiny